1897 - 1898     Wyjazd na wakacje w kieleckie do wsi Chwaliboskie (do wiosny 1898 r.). Pobyt na wsi kieleckiej był przyczyną nie tylko rozwoju trwałego sentymentu Dziubińskiej do środowiska wiejskiego, pozwolił jej jednocześnie ukształtować przekonanie, że działalność pedagogiczna na wsi musi być związana z krzywieniem kultury rolnej, co wymaga fachowego przygotowania.

1893 - 1897     W czasie studiów Jadwiga Dziubińska równocześnie pracowała w czytelniach Towarzystwa Dobroczynności. Pracując w czytelniach warszawskich, uczestnicząc w obchodach wielkich rocznic narodowych, manifestacjach i różnych akcjach mających na celu podniesienie oświaty robotników i ludności wiejskiej, Jadwiga nabrała przekonania, że najważniejszą sprawą w Polsce jest podniesienie oświaty i kultury ludu wiejskiego. Sprawa ta porwała ją całkowicie i wpłynęła na ostatnie skrystalizowanie się jej zainteresowań.

1898 - 1900     W czasie nauki w Szkole Pszczelniczo-Ogrodnicza w Warszawie, z inicjatywy Maksymiliana Malinowskiego - redaktora "Zorzy" - organizowano dziesięciodniowe kursy pszczelarstwa i ogrodnictwa dla podwarszawskich chłopów. Na tych kursach Jadwiga Dziubińska rozpoczęła działalność społeczno-pedagogiczną wśród społeczności wiejskiej. To właśnie ten kierunek działalności społeczno-pedagogicznej stanie się główną treścią jej życia. Rozpoczęła od pracy wśród młodzieży i samodzielnych gospodarzy przebywających na kursach.

Pszczelin
1900 - 1903     Jadwiga Dziubińska jest współorganizatorką szkoły rolniczej dla młodzieży męskiej w podwarszawskim Brwinowie. Szkołę nazwano "Pszczelinem" od Towarzystwa Pszczelniczo-Ogrodniczego, które było jednym z założycieli szkoły. Kierowniczką i wychowawczynią szkoły została jeszcze bardzo wtedy młoda, jak na tak poważne, odpowiedzialne stanowisko, Jadwiga Dziubińska.

Zdecydował o tym opiekun szkoły Maksymilian Malinowski uważając, że nikt spośród absolwentów Szkoły Pszczelniczo-Ogrodniczej nie nadawał się tak jak ona do tego rodzaju pracy i nikt, tak jak ona, nie rozumiał konieczności ideowego wychowania młodzieży wiejskiej.

Po rocznym pobycie w Pszczelinie, Dziubińska wyjechała na 10 miesięcy za granicę, aby zapoznać się z teoria i praktyką edukacji rolniczej we wszystkich typach szkół oraz działalnością uniwersytetów ludowych w Danii. Chciała przekonać się, czy program i metoda nauczania wprowadzona w Pszczelinie znajduje potwierdzenie w krajach o nowocześniejszej kulturze rolniczej. Założeniami programowymi edukacji w szkole pszczelińskiej zajmowała się ponownie do roku 1903, a więc do końca swego pobytu w Pszczelinie.

"Mariadwinek"
1903 - 1905     Wspólnie z Marią Weryho Jadwiga Dziubińska przystępuje do organizowania kursów dla ochraniarek wiejskich. Obydwie działaczki oświatowe opracowały założenia programowe i prowadziły pod auspicjami Warszawskiego Towarzystwa Przedszkolnego roczne kursy dla ochroniarek. Kursy te rozpoczęły się w Pruszkowie w 1903 roku, później przeniesiono je do Włoch pod Warszawą i umieszczono w kolonii nazwanej "Mariadwinek" od imion założycielek - Marii i Jadwigi. Od początku działalności "Mariadwinka" Dziubińska prowadziła tam wykłady, a pod koniec 1904 r. objęła stanowisko kierownika kursów.

Kruszynek
1905 - 1914     Jadwiga Dziubińska założycielką i kierowniczką Żeńskiej Szkoły Gospodarczej w Kruszynku koło Włocławka. Szkoła powstała w majątku Ireny i Artura Haacków, którzy oddali bezpłatnie szkole na 15 lat użytkowania ogród, dom z 20 pokojami i budynki gospodarcze. Irena Haackowa była koleżanką Dziubińskiej ze Szkoły Pszczelniczo-Ogrodniczej w Warszawie. Jadwiga Dziubińska opracowywała program nauczania szkoły. Dziubińska dążyła do wychowania światłych gospodyń, pragnęła, by wychowanki wywierały wpływ na otoczenie, zmierzała do związania szkoły ze środowiskiem. Swoje wychowanki wdrażała również w pracę społeczno-opiekuńczą. Szkoła w Kruszynku funkcjonowała do 1914 r., w czasie wojny uległa zniszczeniu i nigdy już nie była reaktywowana.

Sokołówek
1909 -?     Jadwiga Dziubińska współorganizatorką Szkoły Rolniczej Męskiej w Sokołówku koło Ciechanowa. (Z Sokołówka k. Ciechanowa pochodziła Zuzanna Morawska (1848-1922), pisarka, nauczycielka i działaczka oświatowa, autorka wielu książek historycznych dla dzieci i młodzieży. Na pensji Zuzanny Morawskiej swoje nauki pobierała Dziubińska).

Szkoła w Sokołówku powstała dzięki fundacji właściciela Sokołówka - Tomasza Klonowskiego, który swój 420-morgowy majątek zapisał w testamencie na rzecz założenia właśnie tutaj szkoły dla ludu wiejskiego.

Kierownictwo objęła Jadwiga Dziubińska a wykładowcami byli również wybitni fachowcy, jak Maksymilian Malinowski, Tomasz Nocznicki czy Aleksander Świętochowski. Program przewidywał nie tylko przybliżenie młodzieży nowoczesnego, szeroko pojętego rolnictwa, ale też w zakonspirowanych warunkach - języka i literatury polskiej oraz historii Polski. Szerokie kontakty młodzieży uzyskane, poprzez organizowane wycieczki, liczne odczyty i wieczory dyskusyjne, sprawiły, iż Sokołówek stał się promieniującym ośrodkiem kultury wiejskiej.

W latach 1907 - 1914     pomagała w organizowaniu szkół rolniczych m.in. w Gołotczyżnie (mazowieckie), Krasieninie (lubelskie). W pracy Dziubińska była bardzo skromna, a zarazem ofiarna. Przekonana jednak była o tym, że praca oświatowa prowadzona przez szkoły jest bardziej potrzebna i ma większe znaczenie w wychowaniu chłopa-rolnika niż wszelkie akcje propagandowe, które oddziaływają bardziej powierzchownie.

1904 - 1907     Działalność Jadwigi Dziubińskiej w ramach Polskiego Związku Ludowego. Współuczestniczyła w opracowaniu "Instrukcji programowej PZL", zgodnie z którą chłopi mieli walczyć o pełną władzę samorządową i polityczną, o swobodne wybory, o używanie w urzędach języka polskiego. Jeździła na wiece (np. w Pułtuskiem), tropione przez żandarmerię.

1907 -?     Współpracowała z Towarzystwem Kółek Rolniczych im. Stanisława Staszica (była członkiem zarządu) i organizowała kółka rolnicze im. St. Staszica. Kółka rozwinęły owocną działalność, szczególnie na polu kształcenia młodych rolników. Uczono jak racjonalnie uprawiać rolę, właściwie pielęgnować rośliny, jak zgodnie ze wskazaniami nauki prowadzić chów zwierząt. Publikowała artykuły w ,"Siewbie", "Zaraniu", "Świcie" i "Już blisko".

1913 - 1914     Udział w naradach sekcji szkolnej Centralnego Towarzystwa Rolniczego.

OKRES I WOJNY ŚWIATOWEJ